معاونکل وزیر بهداشت با بیان اینکه بازگشاییهای زودرس اولین اثرات نامطلوب را بر اقتصاد میگذارند، گفت: رختکنهای بسیار کوچک، دوشهای حمام در زیرزمین و تهویه نامناسب در باشگاههایی که در آنها ورزشهای هوازی انجام میشود باعث انتقال ویروس میشود.
دکتر ایرج حریرچی با بیان اینکه اولویت اصلی وزارت بهداشت، سلامت مردم و به حداقل رساندن بیماریزایی ویروس کروناست، گفت: اقتصاد مردم نیز برای ما اهمیت دارد و بر این اساس تصمیمگیریهایی میکنیم، ما میدانیم که 282 هزار مرکز ورزشی وجود دارد که تعداد قابلتوجهی از افراد، در این مراکز معیشت خود را تأمین میکنند ولی مجبوریم کاری کنیم که چرخ ویروس نچرخد اما چرخ معیشت مردم بچرخد.
وی افزود: برای مثال اگر در یک مرکز بدنسازی افراد مراجعهکننده و مربیان و کارکنان دچار آلودگی شوند ما مجبور میشویم تعطیلیها را بهمدت طولانیتری اعمال کنیم.
وی ادامه داد: بازگشاییهای زودرس، اولین اثرات نامطلوب را بر اقتصاد میگذارد نه سلامتی؛ بنابراین ما احتیاط میکنیم، ضمن اینکه در بسیاری از مراکز ورزشی بدنسازی، استانداردهای لازم را برای مرکز نداریم و بهدلیل تراکمی که به وجود میآید و وسایل متعدد ورزشی که کنار هم قرار دارند بیماری از طریق تنفس منتقل میشود. رختکنهای بسیار کوچک، دوشهای حمام در زیرزمین و تهویه نامناسب در باشگاههایی که در آنها ورزشهای هوازی انجام میشود باعث انتقال ویروس میشود.
حریرچی خاطرنشان کرد: هم برای باشگاهها و هم برای لیگ، شرایط را در نظر میگیریم و بر این اساس، در کمیتههای ما متخصصین و اساتید دانشگاه طبق معیارهای علمی بحث میکنند؛ از طرفی دولت نیز بستههای معیشتی و وامهایی را در نظر گرفته است. امیدواریم بتوانیم از پس این دوران سخت بربیاییم.
معاونکل وزارت بهداشت در پاسخ به سؤالی مبنی بر برگزاری مسابقات فوتبال گفت: از این به بعد ما مسئولیتی در قبال خبررسانی درباره فوتبال نداریم؛ از لحاظ بهداشتی و درمانی بر اساس اصول علمی روز دنیا به این مسئله رسیدگی و معیارهای لازم را با هماهنگی وزارت ورزش اعلام کردیم، اگر مسئلهای در جلسه کمیته کشوری که فردا برگزار خواهد شد بهتصویب برسد، به فدراسیون فوتبال ابلاغ خواهد شد و این فدراسیون خودش تصمیم خواهد گرفت.
حریرچی در واکنش به برگزاری لیگ در برخی کشورها تأکید کرد: ما باید تا اطلاع ثانوی به زندگی با این ویروس عادت کنیم، پیشبینیها قطعی نیست اما پیشبینی سازمان بهداشت جهانی این است که اوضاع در پاییز، از خرداد و تابستان بدتر خواهد بود. همچنین این سازمان پیشبینی کرده است که بهمدت یکسال و چند ماه دیگر با ویروس کرونا درگیر خواهیم بود.
سایت پزشک,پزشک,پزشکی و سلامت,رژیم درمانی,تناسب اندام,رضا نورمحمدی,عطیه مومنی,دمنوش,سایت پزشکی,بهترین دکتر عمومی,بهترین متخصص,بهترین درمانگاه,بیمارستان
نتایج آزمایشی کوچک نشان میدهد که غذا خوردن در یک بازهی زمانی ۱۰ ساعته مزایای قابلتوجهی برای برخی افراد دارد.
اغلب به افراد مبتلا به چاقی، قند خون بالا، فشار خون بالا یا کلسترول بالا توصیه میشود که کمتر غذا بخورند و بیشتر حرکت کنند، اما پژوهشی جدید نشان میدهد که روش سادهی دیگری برای مبارزه با این مشکلات وجود دارد: محدود کردن زمان غذا خوردن به یک بازهی ۱۰ ساعته در روز.
مطالعات انجامشده روی موشها و مگسهای سرکه نشان میدهد که محدود کردن زمان غذا خوردن حیوانات به یک بازهی ۱۰ ساعت در روز، میتواند از بروز بیماریهای متابولیک پیشگیری کرده یا حتی روند آنها را معکوس کند. یک دانشمند شاخهی زیستشناسی سلولی و یک متخصص قلب از دانشگاه کالیفرنیا درحال بررسی اثرات زمانبندی تغذیه روی سلامتی هستند. نتایج حاصل از مطالعات انجام شده روی مگس و موش موجب شد تا این پژوهشگران ایدهی غذا خوردن در بازهی زمانی محدود (TRE) را در افراد سالم مورد بررسی قرار دهند.
مطالعات مذکور که بیش از یک سال طول کشید، نشان داد که TRE برای افراد سالم بیخطر است. پس از این، روش TRE در بیماران دچار مشکلاتی که درمجموع «سندرم متابولیک» نامیده میشود، آزمایش شد. پژوهشگران کنجکاو بودند که ببینند آیا این رویکرد که تأثیر شدیدی روی موشهای آزمایشگاهی چاق و دیابتی داشت، میتواند به میلیونها انسان که دچار نشانههای اولیهی دیابت، فشار خون بالا و کلسترول خون ناسالم هستند، کمک کند یا خیر.
محاسبهی مقدار کالری یا مقدار چربی، کربوهیدرات و پروتئین موجود در هر وعدهی غذایی چندان ساده نیست. بههمین علت است که استفاده از روش TRE استراتژی جدیدی برای مبارزه با چاقی و بیماریهای متابولیکی که میلیونها نفر را در سرتاسر جهان درگیر کرده، فراهم میکند.
مطالعات متعدد نشان دادهاند که TRE به نوعی یک سبک زندگی است که افراد سالم میتوانند آن را انتخاب کنند و خطر ابتلای آنها را به بیماریهای متابولیک کاهش میدهد. اگرچه TRE بهندرت در افرادی که از قبل مبتلا به بیماریهای متابولیکی تشخیص داده شدهاند، آزمایش شده است. علاوهبراین، اکثر بیماران دچار بیماریهای متابولیک اغلب درحال استفاده از دارو هستند و مشخص نیست که آیا اجرای این نوع برنامهریزی غذایی و ناشتا بودن آنها به مدت بیش از ۱۲ ساعت بیخطر است، یا آیا TRE جدای از تأثیر داروها، مزیتی برای بیماران مذکور دارد یا نه.
در یک همکاری منحصربهفرد میان آزمایشگاههای علوم پایه و علوم بالینی، پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا این موضوع را مورد بررسی قرار دادند که آیا محدود کردن زمان غذا خوردن به یک بازهی ۱۰ ساعته موجب بهبود سلامت افراد دچار سندرم متابولیکِ درحال مصرف داروهایی برای کاهش فشار خون و کلسترول میشود یا نه.
پژوهشگران بیمارانی را به کار گرفتند که حداقل سه معیار از پنج معیار سندرم متابولیک را دارا بودند: چاقی، قند خون بالا، فشار خون بالا، سطوح بالای کلسترول بد و سطوح پایین کلسترول خوب. بیماران با استفاده از اپلیکیشنی بهنام myCircadianClock، بهمدت دو هفته هر کالری مصرفی خود را یادداشت میکردند. این امر به پژوهشگران کمک کرد تا بیمارانی را پیدا کنند که با احتمال بیشتری غذا خوردنشان در بازهی زمانی ۱۴ ساعت یا بیشتر بود و ممکن بود برنامهی ۱۰ ساعته برای آنها مفید باشد.
فعالیت بدنی و خواب شرکتکنندگان با استفاده از دستگاهی که به شکل ساعت روی مچ دست بسته میشد، تحت نظارت قرار میگرفت. از آنجایی که وضعیت کنترل قند خون در برخی از بیماران نامناسب بود و ممکن بود طی شب دچار کاهش قند خون شوند، پژوهشگران بهمدت دو هفته با استفاده از یک دستگاه سطح گلوکز قند خون آنها را با فواصل چند دقیقهای تحت نظارت قرار میدادند. ۱۹ بیمار واجد شرایط مطالعه بودند. بیشتر آنها از قبل مداخلات مرتبط با سبک زندگی استاندارد یعنی کاهش مصرف کالری و افزایش فعالیت بدنی را امتحان کرده بودند. بهعنوان بخشی از این مطالعه، تنها تغییری که آنها باید دنبال میکردند این بود که یک بازهی زمانی ۱۰ ساعته را که با شرایط زندگیشان سازگاری داشت، انتخاب کنند؛ مثلا از ۹ صبح تا ۷ عصر. نوشیدن آب و مصرف داروها در خارج از این بازهی زمانی مجاز بود. سپس، برای ۱۲ هفتهی آینده، آنها از اپلیکیشن myCircadianClock استفاده کردند و برای دو هفتهی آخر بهطور مداوم گلوکز خون و سطح فعالیت آنها اندازهگیری میشد.
پس از ۱۲ هفته، داوطلبان برای انجام یک معاینهی پزشکی کامل به کلینیک بازگشتند. پژوهشگران نتایج نهایی آنها را با نتایج بررسیهای اولیه مقایسه کردند. نتایج حاصل از این آزمایش که در مجلهی Cell Metabolism منتشر شد، شگفتآور بود. پژوهشگران دریافتند که بیشتر داوطلبان حد متوسطی از وزن، خصوصا چربی ناحیهی شکم را از دست داده بودند. افرادی که در زمان ناشتا دارای گلوکز خون بالایی بودند نیز قند خونشان کاهش پیدا کرد. بهطور مشابه، فشار خون و کلسترول نوع LDL بیشتر بیماران کاهش پیدا کرده بود. تمام این مزایا بدون هیچ تغییری در سطح فعالیت بدنی رخ داده بود.
کاهش بازهی زمانی غذا خوردن چندین مزیت دیگری نیز داشت. بهطور متوسط، میزان مصرف کالری روزانهی بیماران حدود ۸ درصد کاهش پیدا کرده بود. اگرچه تجزیهوتحلیل آماری ارتباط قوی را بین کاهش کالری و بهبود سلامتی پیدا نکرد. مزایای مشابه TRE روی فشار خون و کنترل گلوکز خون در افراد سالمی که مصرف کالری خود را تغییر نداده بودند نیز مشاهده شد. تقریبا دو سوم از بیماران داشتن خواب آرامشبخشتر و گرسنگی کمتر را در زمان خواب گزارش کردند، مشابه نتایجی که در دیگر مطالعات TRE روی گروههای نسبتا سالمتر گزارش شده بود.
درحالیکه محدود کردن همهی غذای مصرفی به یک بازهی ۶ ساعته برای شرکتکنندگان سخت است و موجب بروز عوارض جانبی مختلفی میشود، بیماران مطالعهی حاضر گزارش کردند که آنها بهراحتی توانستند با غذا خوردن در بازهی زمانی ۱۰ ساعته سازگار شوند. ۷۰ درصد از بیماران بهمدت حداقل یک سال این رویکرد را ادامه دادند. با بهبود سلامتی، بسیاری از آنها گزارش کردند که از مقدار داروهای خود کم کردهاند یا حتی مصرف برخی از آنها را متوقف کردهاند.
درحالیکه در این مطالعه نشان داده شده است که رویکرد مذکور موفقیتآمیز است، درحال حاضر غذا خوردن محدود ازنظر بازهی زمانی یک توصیهی استاندارد پزشکی برای بیمارانی نیست که دچار سندرم متابولیک هستند. مطالعهی جدید یک مطالعهی امکانسنجی کوچک بود و برای تأیید این نتایج باید آزمایشهای کنترلشده تصادفی دقیق و آزمایشهایی در مکانهای مختلف انجام شود. درجهت این مسیر، پژوهشگران مطالعهی حاضر آزمایش بزرگتری را روی بیماران مبتلا به سندرم متابولیک آغاز کردهاند.
پژوهشگران مطالعه توضیح میدهند اگرچه آنها شاهد وضعیتی نبودند که در آن بیماران در جریان زمان ناشتا در شب دچار کاهش گلوکز قند خون در سطح خطرناکی شوند، باید این رویکرد تحت نظارت پزشک انجام شود. از آنجایی که TRE میتواند تنظیم متابولیکی را بهبود بخشد، لازم است که پزشک توجه دقیقی به سلامتی بیمار داشته باشد و براساس آن داروهای او را تنظیم کند. پژوهشگران امیدوار هستند با پشتوانهی مطالعات بیشتر، رویکرد غذا خوردن در بازهی زمانی محدود به روشی ساده و قدرتمند برای درمان بیماران مبتلا به بیماریهای متابولیک تبدیل شود.
سایت پزشک,پزشک,پزشکی و سلامت,رژیم درمانی,تناسب اندام,رضا نورمحمدی,عطیه مومنی,دمنوش,سایت پزشکی,بهترین دکتر عمومی,بهترین متخصص,بهترین درمانگاه,بیمارستان
نتایج مطالعهای جدید، بار دیگر پیوند بین مسواک زدن و کاهش خطر ابتلا به مشکلات قلبی را مطرح میکند.
پژوهشگران در مطالعات مختلف ارتباط عجیبی را بین بهداشت دهان و سلامت قلب پیدا کردهاند. این ارتباط میتواند فقط یک رابطهی تصادفی باشد یا اینکه نشان دهد بیماری لثه و از دست دادن دندانها با سلامت سیستم قلبیعروقی ما ارتباط نزدیکی دارد.
در حال حاضر شواهد کافی برای اینکه بتوانیم با اطمینان درمورد این مسئله صحبت کنیم، وجود ندارد ولی در مطالعهی دیگری که بهتازگی منتشر شده، این موضوع بار دیگر نشان داده شده است. در بسیاری از مطالعات ارتباط بین بهداشت دهان و مشکلات قلبی نشان داده شده بود، اما در پژوهشی که سال ۲۰۱۷ اطلاعات حدود یک میلیون نفر مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفته بود، هیچ رابطهای بین از دست دادن دندان و بیماری قلبیعروقی مشاهده نشد. بدیهی است که یک مطالعه برای کنار گذاشتن کلی یک ایده کافی نیست اما برای اینکه بتوانیم با قطعیت در این مورد سخن بگوییم، باید پژوهشهای بیشتری انجام شود.
در مطالعهی جدید که در آن اطلاعات ۱۶۱،۲۸۶ نفر در کشور کره مورد بررسی قرار گرفته بود، بار دیگر نشان داده شد که مسواک زدن با کاهش خطر ابتلا به فیبریلاسیون دهلیزی (نوعی آریتمی قلب) و نارسایی قلبی مرتبط است. طی دورهی پیگیری ۱۰/۵ ساله، احتمال ابتلای افراد بزرگسال دارای سن ۴۰ تا ۷۹ سالی که دندانهای خود را سه بار یا بیشتر در روز مسواک میزدند، به فیبریلاسیون دهلیزی و نارسایی قلبی بهترتیب ۱۰ و ۱۲ درصد کمتر بود. این نتایج مستقل از اثرات سن، جنس، وضعیت اجتماعیاقتصادی، ورزش منظم، مصرف الکل، شاخص تودهی بدنی و مشکلات سلامتی مشابه نظیر فشار خون بالا بود.
البته پژوهشگران مکانیسم دقیق پشتصحنهی ارتباط احتمالی بین مسواک زدن و مشکلات قلبیعروقی را پیدا نکردهاند (اگر چنین مکانیسمی وجود داشته باشد). اما درمورد علت، چندین ایده وجود دارد. اگرچه ممکن است بهنظر عجیب برسد، آنچه در دهان میگذرد، تأثیر زیادی بر سلامت عمومی بدن دارد و این موضوعی است که بهتازگی متوجه آن شدهایم. برای مثال، مطالعات اخیر نشان دادهاند که بیماری آلزایمر میتواند با باکتریهای درگیر در بیماری لثه مرتبط باشد.
وقتی درمورد پلاکهای موجود در شریانها صحبت میکنیم، بهنظر میرسد که پلاکهای موجود روی دندانهای ما نیز اهمیت داشته باشد. یکی از تئوریها این است که باکتریهایی که بین لثه و دندان زندگی میکنند، میتوانند وارد جریان خون شده و میکربیوم روده را تغییر دهند. این امر ممکن است موجب آغاز التهاب سیستماتیکی شود که میتواند در آسیب دریچه، آسیب میوکارد و حتی نارسایی قلبی نقش داشته باشد. اما همانطور که فقط یک مطالعه این ایده را کنار نمیگذارد، مطالعهی واحد دیگری نیز نمیتواند آن را اثبات کند. درحالیکه در پژوهش انجامشده در کشور کره، گروه بزرگی از افراد به مدت طولانی مورد پیگیری قرار داده شدهاند، این مطالعه محدودیتهایی نیز دارد: از افراد خواسته شد که الگوی مسواک زدن خود را گزارش کنند؛ تنها افراد آسیایی در مطالعه درنظر گرفته شدند؛ از دادههای الكتروكاردیوگرافی یا اكوكاردیوگرافی استفاده نشد و حضور بیماری پیرادندانی نیز هرگز تأیید نشد.
علاوهبراین، درحالیکه مطالعه طی دورهی زمانی طولانی انجام شد، بهصورت گذشتهنگر مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت؛ بدین معنی که در این وضعیت، شناسایی رابطهی علت و معلولی غیرممکن بود. با این حال، نتایج مطالعهی حاضر با نتایج مطالعهی منتشر شده در سال گذشته همخوانی دارد. در آن مطالعه نشان داده شد که احتمال بروز حملهی قلبی در افرادی که دندانهای خود را کمتر از دوبار در روز مسواک میزنند، سه برابر بیشتر است. در آن زمان، آن بلگر، متخصص قلب و عروق هشدار داد که چنین نتایجی نمیتواند رابطهی سببی بین دو متغیر را اثبات کند و ممکن است افرادی که به سلامتی دندانهای خود اهمیت میدهند، درمورد سلامتی بخشهای دیگر بدن خود نیز نگران باشند و سبک زندگی را انتخاب کنند که موجب بهبود سلامتی قلبیعروقی آنها شود. پژوهشگران در سرمقالهای که همراه مقالهی جدید منتشر شده، هشدار میدهند که هنوز برای نتیجهگیری زود است. آنها مینویسند:
رابطهی سببی بین این عوامل مشخص نیست و هنوز زود است که توصیه کنیم، برای پیشگیری از مشکلات قلبی مذکور باید مسواک زد. درحالیکه نقش التهاب در بروز بیماریهای قلبیعروقی روزبهروز آشکاتر میشود، برای تعریف استراتژیهایی سلامتی عمومی باید مطالعات مداخلهای انجام شود.
با اینکه در حال حاضر هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد درمان بیماری لثه منجر به پیشگیری از بیماری قلبیعروقی میشود، متخصصان میگویند باتوجه به نتایج اخیر، این ارتباط احتمالی دلیل دیگری برای توجه به سلامت دهان است.
سایت پزشک,پزشک,پزشکی و سلامت,رژیم درمانی,تناسب اندام,رضا نورمحمدی,عطیه مومنی,دمنوش,سایت پزشکی,بهترین دکتر عمومی,بهترین متخصص,بهترین درمانگاه,بیمارستان
</
